8 مشکل ایمپلنت دندان و دلایل آن‌ها

مشکلات ایمپلنت

ایمپلنت دندان با اینکه یکی از کاربردی‌ترین و بهترین راه‌ها برای جایگزین کردن دندان یا دندان‌های از دست رفته است، اما پیچیدگی‌های خاص خود را هم دارد و ممکن است در بعضی از موارد بیماران با مشکل ایمپلنت دندان رو به رو شوند. زیرا در فرآیند نصب ایمپلنت نیز مانند بسیاری از جراحی‌های دیگر، عوامل داخلی و خارجی زیادی وجود دارد که ممکن است این جراحی را با شکست رو به رو کند. ایمپلنت به گونه‌ای طراحی شده که دیگر نیازی به پروتزهای متحرک (دندان‌های مصنوعی و بریج های ثابت) نباشد. ایمپلنت‌ها به صورت مستقیم به استخوان فک متصل می‌شوند که باعث می‌شود عملکرد بهتری داشته باشند و زیبایی را به لبخند افراد برگردانند. البته ویژگی‌های مثبت ایمپلنت باعث می‌شود که افراد به بودجه و مدت زمان ریکاوری بیشتری نیاز داشته باشند.

با اینکه نرخ موفقیت در ایمپلنت دندان چشمگیر است اما برخی از بیماران ممکن است با مشکل ایمپلنت دندان رو به رو شوند. اگر قصد ایمپلنت دندان را دارید با ما در ادامه این مقاله همراه باشید تا با برخی از دلایل و مشکلات احتمالی که در ایمپلنت ممکن است با آن رو به رو شوید آشنا شویم. این مشکلات می‌توانند قبل، هنگام یا بعد از انجام ایمپلنت بروز کنند.

 

 نرخ موفقیت ایمپلنت دندان

بیش از 95% ایمپلنت‌ها (در صورت مراقبت درست تا 98%) بدون مشکل انجام می‌شوند. در اکثر موارد مشکلات ایمپلنت جزئی هستند و به راحتی برطرف می‌شوند. زمانی که دندان ایمپلنت شده دارید باید در موارد جزئی به سرعت با دندانپزشک خود مشورت کنید. اگر دندانپزشک به سرعت از وجود مشکل آگاه شود، قادر خواهد بود قبل از اینکه دندان شما در معرض مشکلات جدی‌تر قرار بگیرد، اقدامات اصلاحی را انجام دهد. به همین دلیل شناخت عوارض احتمالی اهمیت زیادی دارد. علاوه بر این انتخاب یک دندان پزشک با تجربه و پیروی از دستور العمل‌های بهداشت دهان و دندان می‌تواند از بروز مشکل ایمپلنت دندان تا حد زیادی جلوگیری کند.

 

1) اتصال نا موفق ایمپلنت با استخوان (ایمپلنت گشاد شده یا می افتد)

عدم جوش خوردگی یکی از مشکلات اساسی ایمپلنت است. Osseointegration یا جوش خوردگی با استخوان، فرآیندی است که در آن یک ارتباط عملکردی و ساختاری مستقیم بین استخوان و ایمپلنت کاشته شده ایجاد می‌شود. این فرآیند تا چند ماه پس از قرار دادن ایپملنت ادامه دارد. در صورتی که ایمپلنت به طور مناسب به استخوان فک متصل نشود مشکلاتی مانند افتادن ایمپلنت پیش خواهد آمد. در این حالت ایمپلنت معمولاً در سال اول حدود 1 میلی متر و در سال دوم بیش از 0.2 میلی متر جابه‌جا می‌شود.

عوامل متعددی در این مشکل نقش دارند از جمله قرار گیری نادرست ایمپلنت، حجم یا تراکم استخوان، فشار اضافی، آسیب به بافت‌های اطراف، نیرو یا ضربه ناگهانی یا حتی واکنش به مواد بی حس کننده. در اینجا به چند مورد از این موارد اشاره می‌کنیم.

قبل از اینکه ایمپلنت بتواند به درستی با استخوان فک جوش بخورد، استخوان باید حجم و تراکم کافی داشته باشد. دندان پزشکان در مواردی که استخوان فک بیمار عرض، طول و ارتفاع کافی نداشته باشد، از روش‌هایی مانند لیفت سینوس یا پیوند استخوان کمک می‌گیرند تا حجم و تراکم استخوانی را افزایش دهند. البته این روش‌ها به طور کلی هزینه‌های درمانی را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهند.

جالب است که بدانید تراکم استخوان در زیر دندان‌های از دست رفته با گذشت زمان کمتر می‌شود. بیمارانی که ماه‌ها یا سال‌ها است دندان‌های خود را از دست داده‌اند، اغلب به پیوند استخوان قبل از ایمپلنت نیاز خواهند داشت.

 

2) پری ایمپلنت (عفونت ایمپلنت)

پری ایمپلنت یا عفونت ایمپلنت ممکن است در اثر ورود باکتری‌ها در هنگام جراحی یا در صورت عدم بهداشت مناسب دندان بعد از جراحی ایجاد شود. این مشکل ایمپلنت دندان باعث التهاب لثه و یا استخوان اطراف ایمپلنت شود. به طور کلی مشکل عفوت ایمپلنت یکی از عوارض نسبتاً شایع این روش درمانی محسوب می‌شود.

در موارد خاص از بیماری‌های دهانی، عفونت ایمپلنت ممکن است باعث از دست رفتن استخوان و افتادن ایمپلنت شود. با اینکه در بعضی از موارد می‌توان مشکل عفونت ایمپلنت را تا حدودی درمان کرد، اما در اکثر موارد برای جلوگیری از گسترش عفونت باید ایمپلنت خارج شود.

این مشکل ایمپلنت دندان ممکن است تا چند ماه یا حتی چند سال بعد از کاشت ایمپلنت بروز نکند. بیماران مبتلا به دیابت، افراد سیگاری، بیمارانی که لثه‌های نازک دارند و افرادی که بهداشت دهان و دندان را رعایت نمی‌کنند در معرض خط ابتلا به عفونت قرار داند. به طور کلی مصرف سیگار موفقیت ایمپلنت را کاهش می‌دهد.

3) آسیب عصب و بافت

یکی دیگر از مشکلات ایمپلنت دندان آسیب به بافت و اعصاب اطراف ایمپلنت است. البته این مشکل به ندرت پیش می‌آید. در صورتی که ایمپلنت در هنگام کاشته شدن، در نزدیکی اعصاب قرار داشته باشد، بیمار ممکن است درد مزمن و سوزن سوزن شدن یا بی حس در گونه، لثه، زبان، لب و حتی چانه خود را تجربه کند.

آسیب عصبی می‌تواند موقتی یا دائمی باشد و منجر به برداشته شدن ایمپلنت شود. تقریباً در همه موارد، این مشکل ایمپلنت دندان ناشی از اشتباهاتی است که توسط دندانپزشک بی تجربه رخ می‌دهد.

مانند سایر جراحی‌های تهاجمی که منجر به پاره شدن بافت‌ها می‌شوند، در ایمپلنت نیز آسیب به برخی از بافت‌ها در طی عمل کاشت دندان اجتناب ناپذیر است. بعد از انجام ایمپلنت باید انتظار درد و خونریزی جزئی تا چند روز بعد از عمل را داشته باشید. اما در صورتی که خونریزی بیش از حد بود و بیشتر از چند روز طول کشید فوراً باید با دندانپزشک خود تماس بگیرید.

 

4) فشار بیش از حد

جراح در موارد خاص ممکن است از روش بارگزاری سریع برای کاشت ایملنت استفاده کند. در بارگزاری فوری، بلافاصله بعد از قرار گرفتن پایه ایمپلنت، اتصال و تاج ایمپلنت روی آن قرار می‌گیرند. این در حالیست که کاشت ایمپلنت در روش نرمال در دو مرحله انجام می‌شود تا ایمپلنت فرصت کافی برای جوش خوردن با استخوان را داشته باشد.

در صورتی که مشکلی رخ ندهد، با استفاده از روش کاشت فوری ایمپلنت، بیماران از مزایایی همچون عدم نیاز به مراقبت‌های ویژه بعد از جراحی، سریع‌تر شدن ریکاوری و کوتاه شدن دوره درمان بهره مند می‌شوند. البته این عمل جراحی یک مرحله‌ای می‌تواند مشکلاتی نیز به همراه داشته باشد.

Overloading یا فشار بیش از حد در این روش باعث بروز مشکلاتی برای تاج، اتصالات یا پایه ایمپلنت می‌شود. این مشکل ایمپلنت دندان به راحتی می‌تواند فرایند جوش خوردگی را مختل کند. به همین دلیل بیمارانی که دارای توده استخوانی کافی نیستند نباید از روش کاشت فوری ایمپلنت استفاده کنند.

 

5) مشکلات سینوس

سینوس‌ها می‌توانند مشکلات جدی برای کاشت ایمپلنت در فک بالا ایجاد کنند. علاوه بر وجود سینوس‌ها، کیفیت و کمیت استخوان در فک بالایی می‌تواند کاشت دندان در این نواحی را با چالش‌های زیادی رو به رو کند.

به همین دلیل برای ایجاد پایه استخوانی قوی، جراح ممکن است سینوس را در این ناحیه بالاتر ببرد و تقویت کند. این روش شامل بالابردن حفره سینوس برای ایجاد فضای کافی برای پیوند استخوان می‌شود. هدف از این کار فراهم کردن فضای استخوانی بیشتر برای حمایت از ایمپلنت است.

اگر ایمپلنت وارد حفره سینوسی شود، ممکن است باعث بروز عفونت و التهاب در آن ناحیه شود. اشعه ایکس یا سی تی اسکن به راحتی می‌تواند این مشکل ایمپلنت دندان را نمایان کرده و دندان پزشک با یک جراحی اصلاحی می‌تواند این مشکل را برطرف کند. بیماران نیز باید قبل از انجام ایمپلنت جراح خود را از مشکلات سینوسی خود آگاه کنند.

 

6) پس زدگی ایمپلنت

مانند هر پیوند عضو دیگری، ممکن است بدن بیمار ایمپلنت را پس بزند. در این مشکل ایمپلنت دندان، بدن بیمار دندان کاشته شده را به عنوان یک ماده خارجی تشخیص می‌دهد و با آن مقابله می‌کند.

 

7) شکستگی ایمپلنت

یکی از مشکلات ایمپلنت دندان این است که همواره احتمال شکستگی و خم شدن ایمپلنت (حتی ایمپلنت‌های تیتانیومی) وجود دارد. البته به لطف پیشرفت طراحی ایمپلنت و استفاده از مواد مقاوم‌تر در سال‌های اخیر احتمال بروز این مشکل ایمپلنت دندان بسیار کمتر شده است. اگر ایمپلنت در معرض نیروهای خارجی بیش از حد قرار داشته باشد ممکن است دچار خمیدگی یا حتی شکستگی شود. این نیروی خارجی می‌تواند یک فشار ناگهانی باشد یا به مرور زمان، خصوصاً در دندان‌های آسیاب، باعث خمیدگی یا شکستگی شود.

 

8) واکنش آلرژیک

امروزه اکثر ایمپلنت‌ها از یک آلیاژ تیتانیومی ساخته شده‌اند که حاوی مقداری نیکل است. اگرچه این مشکل ایمپلنت دندان بسیار نادر است، اما ممکن است تعداد کمی از بیماران واکنشی التهابی یا آلرژیک نسبت به تیتانیوم نشان دهند. علائم این مشکل ایمپلنت می‌تواند از خارش‌های جزئی شروع شود و تا سندرم فرسودگی مزمن دندان ادامه یابد. آزمایش MELISA یک روش اثبات شده علمی است که می‌تواند وجود آلرژی به تیتانیوم را مشخص کند.

 

هنگامی که با مشکل ایمپلنت دندان رو به رو می‌شویم چه کار کنیم؟

اگر مشکل ایمپلنت دندان به سرعت تشخیص و درمان شود شانس زیادی برای حفظ ایمپلنت وجود خواهد داشت. با این حال در اکثر موارد باید ایمپلنت از دندان خارج شود تا مشکل پیش آمده درمان گردد. بعد از برداشته شدن ایمپلنت تا زمانی که دندانپزشک تشخیص دهد باید جای دندان خالی بماند. بسته به نوع مشکل ایجاد شده ممکن است فرآیندهای درمانی متفاوتی مورد استفاده قرار بگیرد تا محل کاشت دندان دوباره آماده کاشت ایمپلنت باشد. انتخاب یک دندان پزشک حرفه‌ای می‌تواند تا حد زیادی از بروز مشکلات جدی جلوگیری کند.

پروتز و ایمپلنت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *